Βιβλιοπαρουσίαση: Συνομιλίες με τον Φ. Ντ. Ρούσβελτ κατά την μύησή του στην ΑΧΕΠΑ

Της Δέσποινας Αφεντούλη

Εξώφυλλο βιβλίου. Φωτ.: Ευγενική παραχώρηση Knollwood Press.

Το Τμήμα Ιστορίας του Κολλεγίου Μπαρούχ της Νέας Υόρκης (Baruch College, CUNY) παρουσίασε διαδικτυακά το βιβλίο του Λεωνίδα Β. Γεωργίου (Leonidas V. Georgiou), με τίτλο “Conversations with FDR at his AHEPA Initiation” (Συνομιλίες με τον Φ.Ν.Ρ. κατά την μύησή του στην ΑΧΕΠΑ), στις 11 Μαρτίου 2021. Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο συγγραφέας του βιβλίου και συντονιστής ο καθητητής Ιστςορίας από το Κολλέγιο Μπαρούχ, Μαρκ Ράις (Mark Rice). Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 90ης επετείου της μύησης του τότε κυβερνήτη της πολιτείας της Νέας Υόρκης,  Φράνκλιν Ντελέινο Ρούσβελτ, στην ΑΧΕΠΑ (11 Μαρτίου 1931).

Κατά την ομιλία του, ο συγγραφέας αναφέρθηκε σε σειρά γεγονότων που οδήγησαν στην απόφαση  του Φ. Ντ. Ρούσβελτ (Franklin Delano Roosevelt) να ενταχθεί στην ΑΧΕΠΑ, έπειτα από σχετική πρόσκληση του φιλέλληνα φίλου του, Γιούλιους Λ. Αμός (Ulius L. Amoss). Ειδικότερα, είπε ότι ο Ι.Λ. Αμός υπηρέτησε ως διευθυντής της Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων (Χ.Α.Ν.) στην Ελλάδα, γνωστή ως Y.M.C.A. στην Αμερική, κατά τη δεκαετία του 1920.

Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής παρουσίασης του βιβλίου του Λ. Β. Γεωργίου. Εδώ: Η απαντητική επιστολή του Φ. Ρούσβελτ στο κάλεσμα του φιλέλληνα Γιούλιους Α. Αμός να προσχωρήσει στην ΑΧΕΠΑ. Φωτ.: Ευγενική παραχώρηση Knollwood Press.

Όπως διευκρίνισε ο κ. Γεωργίου, το 1926, ο Γ. Λ. Amoss ίδρυσε στη Νέα Υόρκη μια επιτροπή αποτελούμενη από εκατό διακεκριμένους και εύπορους Αμερικανούς, προκειμένου να στηρίξει τα οικοδομικά σχέδια της ελληνικής Χ.Α.Ν. Τόνισε δε ότι ένα από τα ηγετικά μέλη της εν λόγω επιτροπής ήταν ο Φ. Ρούσβελτ, ο οποίος εκείνη τη χρονική περίοδο, ήταν εκτός πολιτικής, καθώς είχε υποστεί παράλυση λόγω πολιομυελίτιδας. Ωστόσο, όπως είπε, το 1930, λόγω της οικονομικής ύφεσης, οι προσφορές προς την Χ.Α.Ν. της Ελλάδας περιορίστηκαν και τελικά, η επιτροπή διαλύθηκε.

Ο συγγραφέας υπογράμμισε ότι τότε, ο Ι. Λ. Amoss, μαζί με ορισμένα από τα πρώην ηγετικά στελέχη της προαναφερόμενης επιτροπής, προσχώρησαν στην ΑΧΕΠΑ και προκάλεσαν τον Φ. Ντ. Ρούσβελτ, οποίος στο μεταξύ είχε εκλεγεί κυβερνήτης της πολιτείας Νέας Υόρκης, να προσχωρήσει επίσης.

Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής παρουσίασης του βιβλίου του Λ. Β. Γεωργίου. Φωτογραφίες: Απονομή διπλώματος μέλους από την ΑΧΕΠΑ στον Φρ. Ν. Ρούσβελτ. Φωτ.: Ευγενική παραχώρηση Knollwood Press.

Επίσης, ανέφερε  ότι ο Φ. Ντ. Ρούσβελτ ανταποκρίθηκε θετικά στην πρόσκληση, ωστόσο η τελετή μύησής του στην ΑΧΕΠΑ πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο αργότερα, μετά την επανεκλογή του ως κυβερνήτης και συγκεκριμένα στις 11 Μαρτίου 1931, στο γραφείο του στο Όλμπανι της Νέας Υόρκης.

Στο μεταξύ, ο κ. Γεωργίου είπε ότι ο Φ. Ντ. Ρούσβελτ εκλέχτηκε εκ νέου κυβερνήτης και θεωρούνταν ήδη κορυφαίος υποψήφιος για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις επόμενες αμερικανικές προεδρικές εκλογές, οι οποίες θα πραγματοποιούνταν ενάμιση χρόνο αργότερα.

Ο κ. Γεωργίου επεσήμανε ότι κατά την τελετή της μύησης του, ο Φ. Ντ. Ρούσβελτ ισχυρίστηκε λανθασμένα ότι οι πρόγονοί του, [αδελφοί] Σάμιουελ και Χόουλαντ Γκάρντινερ (Samuel και Gardiner Howland) και Γουίλιαμ Άσπινγουολ (William Aspinwall), δώρησαν μία φρεγάτα υπέρ του Αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Γεωργίου, οι πρόγονοι του Φ. Ντ. Ρούσβελτ στην πραγματικότητα  έβλαψαν τον ελληνικό αγώνα και μάλιστα, η εμπλοκή τους στο λεγόμενο σκάνδαλο των ελληνικών φρεγατών το 1826, απογοήτευσε τους φιλέλληνες υποστηρικτές της Ελληνικής Επανάστασης, Τζέιμς Μάντισον (James Madison), Τζέιμς Μονρό (James Monroe), Χένρι Κλέι (Henry Clay), Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams), Μαρκίς ντε Λαφαγιέτ (Marquis de Lafayette), Έντουαρντ Έβερετ (Edward Everett),  Ντάνιελ Γουέμπστερ (Daniel Webster) και άλλους.

Ο κ. Γεωργίου προσέθεσε επίσης, ότι κατά την τελετή της μύησης του, ο Φ. Ντ. Ρούσβελτ αναφέρθηκε και στην προσφορά του ιδίου ως υφυπουργού Ναυτικού των Η.Π.Α. προς την Ελλάδα το 1914, παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο κ. Γεωργίου επιβεβαίωσε ότι την εποχή εκείνη όντως η Αμερική πούλησε στην Ελλάδα δύο θωρηκτά, τή «Λήμνο» και το «Κιλκίς» (πρώην πλοία των Η.Π.Α. “U.S.S. Idaho” και “U.S.S. Mississippi” αντίστοιχα), με τα οποία – όπως είπε – πιθανότατα απετράπησαν τουρκικές διεκδικήσεις στα νησιά του Αιγαίου που είχαν χαθεί μόλις δύο χρόνια νωρίτερα κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 και 1913).

Ο συγγραφέας αναφέρθηκε επίσης, στις μεταγενέστερες σχέσεις του Φ. Ντ. Ρούσβελτ με την ΑΧΕΠΑ, με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, Αθηναγόρα και με τον Βασιλιά Γεώργιο Β’, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου, ο συγγραφέας παρουσίασε στοιχεία από την έρευνα και συγκεκριμένα φωτογραφίες αδημοσίευτων εγγράφων από τα προσωπικά αρχεία του Φ. Ντ. Ρούσβελτ και του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Μετά το πέρας της ομιλίας, ακολούθησε συζήτηση αναφορικά με τη θέση του Φ. Ντ. Ρούσβελτ στο θεσμικό θέμα  [περί μοναρχίας] της μεταπολεμικής Ελλάδας, για τις σχέσεις του με την ΑΧΕΠΑ και ευρύτερα με τον Ελληνισμό των Η.Π.Α. Επίσης, συζητήθηκε ο ρόλος της ΑΧΕΠΑ στην οργάνωση του Τάγματος Ελληνοαμερικανών Εθελοντών κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γνωριμία με τον συγγραφέα

Ο συγγραφέας και κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, Λεωνίδας Β. Γεωργίου. Φωτ.: Ευγενική παραχώρηση Knollwood Press.

Όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίο του, ο κ. Λεωνίδας Β. Γεωργίου (Λ.Β.Γ.) γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας και έζησε κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Ελλάδα. Έλαβε το πρώτο του πτυχίο στα Οικονομικά και Ιστορία από το Κολλεγίου Μπαρούχ, σήμερα εργάζεται ως ερευνητής υπεράσπισης των καταναλωτών σε νομική εταιρεία.

Μιλώντας στη Δρα Δέσποινα Αφεντούλη (Dr. Despina Afentouli / Δ.Α.) και στο www.afentouli.com, ο κ. Γεωργίου αναφέρθηκε στους λόγους που τον οδήγησαν να ασχοληθεί με τη διερεύνηση του εν λόγω θέματος, στο κεντρικό συμπέρασμα της έρευνας του, στις πηγές που ανέτρεψε, όπως και στο αναγνωστικό κοινό που απευθύνεται το βιβλίο του.

Δ.Α.: Ποιο είναι το κεντρικό συμπέρασμα της έρευνάς σας;

Λ.Β.Γ.: «Το κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι η ελληνική ομογένεια γενικά και η ΑΧΕΠΑ ιδιαίτερα, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση και εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής του Ρούσβελτ σχετικά με την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.»

Δ.Α.: Γιατί επιλέξατε αυτό το θέμα;

Λ.Β.Γ.: «Επέλεξα αυτό το θέμα όταν ανακάλυψα ένα κενό στην ακαδημαϊκή λογοτεχνία γύρω από τις σχέσεις του Ρούσβελτ με την ΑΧΕΠΑ.  Όλοι γνώριζαν ότι ο Ρούσβελτ ήταν μέλος της οργάνωσης, αλλά κανείς δεν γνώριζε ο,τιδήποτε άλλο σε σχέση με τα γεγονότα που οδήγησαν στην προσχώρηση του, τη συζήτηση που είχε κατά την διάρκεια της «μύησής» του ή για τη μετέπειτα σχέση του με την ΑΧΕΠΑ και την Ελλάδα – ιδιαίτερα κατά τις δύσκολες στιγμές της Κατοχής.»

Δ.Α.: Ποιες ήταν οι πηγές σας; 

Λ.Β.Γ.: «Οι κύριες αδημοσίευτες πηγές μου, μεταξύ άλλων, ήταν τα προσωπικά αρχεία των Φράνκλιν Ρούσβελτ, Ελευθέριου Βενιζέλου, Γιούλιους Αμός και Κωνσταντίνου Αλφαντζή. Βασίστηκα και στα αρχεία της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (Library of Congress), και της αμερικανικής υπηρεσίας “National Archives and Research Administration (NARA)” [Εθνικά Αρχεία Η.Π.Α.], καθώς και ειδικές συλλογές αμερικανικών πανεπιστημίων. Αναφέρομαι και στον ελληνικό και αμερικάνικο περιοδικό τύπο κατά το πρώτο ήμισυ του εικοστού αιώνα, καθώς και σε ορισμένα βιβλία και ακαδημαϊκά άρθρα.»

Δ.Α.: Ποιους μπορεί να αφορά το βιβλίο σας;

Λ.Β.Γ.: «Το κείμενο της μελέτης αφορά τις σχέσεις του Ρούσβελτ με την Ελλάδα, την ΑΧΕΠΑ, και την ελληνική ομογένεια. Άρα, αφορά τους μελετητές αυτού του κεφαλαίου της ιστορίας. Μέχρι στιγμής το βιβλίο δέχεται διαδικτυακές παραγγελίες απ’ όλη την Αμερική, Καναδά, Ελλάδα και Αυστραλία. Υποθέτω ότι πολλοί αναγνώστες είναι μέλη της ΑΧΕΠΑ, αλλά σίγουρα πολλοί άλλοι δεν είναι.»